การทำ Visualization หรือเทคนิคการสร้างจินตภาพเชิงสร้างสรรค์ กำลังกลายเป็นเครื่องมือสำคัญที่เหล่าผู้นำและนักกีฬาอาชีพทั่วโลกเลือกใช้เพื่อยกระดับศักยภาพตนเองในทุกเช้าหรือก่อนเริ่มงานสำคัญ โดยเป็นการฝึกสมองให้จำลองภาพเป้าหมายที่ต้องการให้เกิดขึ้นจริงอย่างชัดเจนที่สุด ซึ่งวิธีการนี้ไม่ได้เป็นเพียงแค่การฝันกลางวัน แต่เป็นการฝึกระบบประสาทให้คุ้นชินกับความสำเร็จจนสามารถลงมือทำได้อย่างไร้รอยต่อ
หัวใจสำคัญของการทำ Visualization คือการใช้ประสาทสัมผัสทั้งห้าเข้ามามีส่วนร่วมในการจินตนาการ ไม่ว่าจะเป็นการนึกถึงภาพเหตุการณ์ที่จะเกิดขึ้น เสียงที่ได้ยิน หรือแม้แต่ความรู้สึกที่ได้รับเมื่อเป้าหมายนั้นบรรลุผลสำเร็จ การกระทำเช่นนี้จะไปกระตุ้นการทำงานของสมองส่วนหน้า (Prefrontal Cortex) ซึ่งมีหน้าที่ในการวางแผนและการตัดสินใจ ส่งผลให้สมองเกิดความสับสนน้อยลงเมื่อต้องเผชิญกับสถานการณ์จริง เพราะระบบประสาทได้ทำการซ้อมรับมือผ่านจินตภาพมาแล้วนับครั้งไม่ถ้วน
ประโยชน์ที่เหนือกว่าการคิดทั่วไป คือการสร้างความมั่นใจและลดระดับความวิตกกังวลได้อย่างฉับพลัน เมื่อเราเห็นภาพตัวเองทำสิ่งที่ยากลำบากได้สำเร็จในจินตนาการ ระดับฮอร์โมนคอร์ติซอลที่ก่อให้เกิดความเครียดจะลดต่ำลง และถูกแทนที่ด้วยสารสื่อประสาทเชิงบวกที่ช่วยให้เรากล้าตัดสินใจและคว้าโอกาสที่ผ่านเข้ามาได้อย่างแม่นยำ เทคนิคนี้ยังช่วยขัดเกลาโฟกัสให้คมชัด ทำให้ไม่วอกแวกไปกับสิ่งเร้าภายนอกที่อาจดึงเราออกจากเส้นทางที่วางไว้
ข่าวที่คุณอาจสนใจ
สำหรับการเริ่มต้นฝึกฝน ควรหาพื้นที่ที่เงียบสงบในช่วงเวลาที่ร่างกายผ่อนคลายที่สุด เช่น หลังตื่นนอนหรือก่อนเข้านอน โดยให้หลับตาลงและสร้างภาพเป้าหมายระยะสั้นที่ต้องการทำให้สำเร็จภายในวันนั้นให้เด่นชัดที่สุด การทำเป็นประจำอย่างต่อเนื่องเพียงวันละ 5 ถึง 10 นาที จะช่วยปรับโครงสร้างความคิดจากการมองเห็นอุปสรรคเป็นการมองเห็นทางออก ซึ่งเป็นกุญแจสำคัญที่สร้างความแตกต่างระหว่างผู้ที่ประสบความสำเร็จกับคนทั่วไปในระยะยาว
บริบทของการใช้จินตภาพ มีรากฐานมาจากการศึกษาวิจัยด้านจิตวิทยาการกีฬาที่พบว่า นักกีฬาที่ฝึก Visualization ควบคู่ไปกับการฝึกซ้อมร่างกายจริง สามารถทำสถิติได้ดีกว่าผู้ที่ซ้อมเพียงอย่างเดียวถึงเท่าตัว เนื่องจากสมองของมนุษย์มีความสามารถในการแยกแยะความแตกต่างระหว่างประสบการณ์ที่เกิดขึ้นจริงกับภาพที่จินตนาการอย่างสมจริงได้ยาก ดังนั้นการหมั่นป้อนข้อมูลแห่งความสำเร็จเข้าไปในจิตใต้สำนึก จึงเป็นเหมือนการตั้งโปรแกรมให้ชีวิตวิ่งเข้าหาเป้าหมายโดยอัตโนมัติ
