ฝุ่นสีสนิมฟุ้งกระจายไปทั่วทัศนวิสัยเมื่อสว่านเจาะกระแทกเข้ากับชั้นหินบะซอลต์หนาทึบ เอเลียสยืนมองจอโฮโลแกรมที่แสดงค่าความหนาแน่นผิดปกติใต้พื้นผิวลึกลงไปกว่าห้าร้อยเมตร อุปกรณ์ตรวจวัดสั่นไหวอย่างรุนแรงราวกับว่าชั้นหินที่เขาเหยียบอยู่กำลังพยายามส่งแรงสั่นสะเทือนบางอย่างออกมาเตือนภัยถึงผู้บุกรุกจากโลกไกลโพ้น
"แรงดันใต้ชั้นดินสูงขึ้นผิดปกติ เราควรหยุดการเจาะก่อนที่แท่นขุดจะพังเสียหาย" ซาร่าเอ่ยขึ้นขณะที่มือของเธอรัวแป้นพิมพ์เพื่อพยายามหน่วงจังหวะของเครื่องจักร แรงสั่นสะเทือนที่เกิดขึ้นไม่ใช่การเคลื่อนที่ของเปลือกดาวตามปกติ แต่มันเป็นจังหวะที่สม่ำเสมอราวกับการเต้นของหัวใจที่กำลังค่อยๆ ฟื้นคืนชีพจากความหนาวเหน็บ
เอเลียสไม่ได้หันกลับไปมองเพื่อนร่วมงาน สายตาของเขาจ้องเขม็งไปยังกราฟเส้นสีแดงที่เริ่มเปลี่ยนรูปเป็นคลื่นสัญญาณซับซ้อนบนหน้าจอ มันคือรหัสที่ไม่ได้เกิดจากปรากฏการณ์ทางธรณีฟิสิกส์ใดๆ ที่เขาเคยรู้จัก มันดูเหมือนภาษาที่ถูกถอดรหัสออกมาจากความว่างเปล่าของยุคดึกดำบรรพ์ เขาตัดสินใจกดปุ่มเร่งกำลังเจาะให้ทะลุผ่านชั้นหินแกรนิตที่ขวางกั้นอยู่ทันที
"ถ้าเราไม่เปิดประตูนี้ตอนนี้ เราก็จะไม่มีวันได้คำตอบว่าทำไมอารยธรรมที่เคยรุ่งเรืองถึงดับสูญไปในพริบตา" เอเลียสตะโกนแข่งกับเสียงคำรามของเครื่องจักรที่บดขยี้หินผา เสียงโลหะเสียดสีกันจนเกิดประกายไฟสีน้ำเงินแลบแปลบปลาบไปทั่วห้องควบคุม สัญญาณชีพจรของดวงดาวเริ่มรุนแรงขึ้นจนแผงควบคุมระเบิดออกเป็นเสี่ยงๆ
ซาร่ารีบคว้าตัวเอเลียสไว้เมื่อพื้นห้องสั่นคลอนจนแทบยืนไม่อยู่ ทันใดนั้นเสียงคำรามก็เงียบสนิทลง กลายเป็นความเงียบงันที่กดทับจนหูอื้ออึง ผนังถ้ำจำลองที่พวกเขาสร้างขึ้นค่อยๆ เผยให้เห็นโพรงมืดมิดเบื้องล่างที่มีแสงสีเขียวอ่อนเรืองรองออกมาจากผนังถ้ำที่เป็นโลหะเรียบเนียนผิดธรรมชาติ มันไม่ใช่ถ้ำธรรมชาติ แต่เป็นทางเข้าของโครงสร้างขนาดยักษ์ที่ฝังตัวอยู่ใต้ดาวแดงมาเนิ่นนาน
ข่าวที่คุณอาจสนใจ
"นั่นไม่ใช่หิน แต่มันคือแผงวงจรขนาดใหญ่ที่ขยายตัวครอบคลุมครึ่งหนึ่งของดาว" ซาร่ากระซิบพลางใช้ไฟฉายส่องลงไปในความมืดที่ไร้ก้นบึ้ง แสงจากไฟฉายกระทบเข้ากับวัตถุบางอย่างที่ดูคล้ายกับเครื่องยนต์ขนาดมหึมาซึ่งยังคงหมุนวนอย่างเชื่องช้าในอากาศที่ควรจะเป็นสุญญากาศ ความกดอากาศรอบตัวพวกเขาเริ่มเปลี่ยนไปจนเกราะป้องกันชุดอวกาศส่งเสียงเตือนถึงการรั่วไหลของออกซิเจน
เอเลียสตัดสินใจกระโดดลงไปบนแท่นโลหะที่เลื่อนผ่านหน้าไป เขารู้สึกถึงกระแสไฟฟ้าที่ไหลผ่านถุงมือชุดอวกาศเข้าสู่ร่างกายโดยตรง มันไม่ใช่ความเจ็บปวดแต่เป็นข้อมูลมหาศาลที่หลั่งไหลเข้ามาในสมองราวกับน้ำหลาก ภาพของเมืองที่สร้างจากแสงและผืนน้ำที่เคยไหลเวียนอยู่บนดาวดวงนี้ปรากฏขึ้นในมโนภาพ ก่อนที่ทุกอย่างจะดับวูบลงด้วยเสียงระเบิดจากแผงควบคุมหลักที่พังทลายลงจากแรงดันภายใน
เมื่อเขาลืมตาขึ้นมาอีกครั้ง ท้องฟ้าภายนอกฐานขุดเจาะไม่ได้เป็นสีสนิมเหมือนทุกวัน แต่มันกลับกลายเป็นสีครามเข้มเหมือนท้องฟ้าบนโลกที่เขาจากมา เสียงลมพัดผ่านช่องลมของฐานขุดเจาะกลายเป็นเสียงดนตรีที่โหยหวนและงดงาม ซาร่าที่ยืนอยู่ข้างกายเขามองขึ้นไปยังดวงจันทร์สองดวงที่เริ่มโคจรเข้าหากันในจังหวะที่ผิดเพี้ยนไปจากวิถีโคจรเดิม
พวกเขาไม่ใช่นักสำรวจอีกต่อไป แต่เป็นผู้ปลดล็อกกลไกที่กักขังเวลาของดาวดวงนี้ไว้ในกรงขังแห่งความตายมานานแสนนาน ภายใต้ผืนทรายที่ไร้ชีวิต พลังงานมหาศาลเริ่มแผ่ขยายออกไปทั่วผิวดาวราวกับคลื่นที่ซัดเข้าหาฝั่ง ทิ้งให้มนุษย์ทั้งสองยืนอยู่ท่ามกลางซากปรักหักพังของอดีตที่กำลังจะกลายเป็นอนาคตใหม่ของจักรวาล
